از میلادِ مسیح
دو هزار و اندی سال گذشته است و
از سقراط و دکارت
چه می دانم چند سال…
اما هنوز
هر نسیمی در شاخه های بید مجنون
حواسم را پرت می کند
تا دوباره ندانم
اندوه یوسف است که می وزد یا
بوی فراق کدامین لیلا…
هنوز هنوز
همان دیوانگی با من است
همان گمراهی ِ کهن ….
