چه فُرصتِ یگانه ای است عُمرِ ما

برایِ اندکی گریستن!

بیا رها کنیم

عشق هایِ شاعرانه

وهم هایِ ناب را

رها کنیم

قصه یِ غروبِ آفتاب را

که این من و توایم

ما فقط

غروب می کنیم

در کرانه هایِ زیستن …