بایگانی برچسب: s

از میلادِ مسیح دو هزار و اندی سال گذشته است و از سقراط  و دکارت چه می دانم چند سال…   اما هنوز  هر نسیمی در شاخه های بید مجنون               حواسم را پرت می کند تا دوباره ندانم اندوه یوسف … ادامه‌ی خواندن→

  پُر مي كني جاي ِ مرا با ديگران،  بي من بيهوده مي گويم : كمي ديگر بمان بي من !   تو شوخي ات گل مي كند؛  با گريه  مي گويي روزي  ز حركت  باز مي مانَد  زمان بي … ادامه‌ی خواندن→

گُناهی مُستحب­تر نیست از دیدار ِ پنهانت اگر بگذارد این زیبایی ِ کافر/ مُسلمانت          من از سجّاده ها  و جاده­ها،  بسیار می ترسم بخوان یک سوره از گمراهی ِ گیسوی ِ حیرا­نت   ببین! کاهن شدم، کولی وَش و … ادامه‌ی خواندن→

وقتي هر آن چيزي كه مي بيني تاريك و تلخ و لوس و تكراري ست وقتي تمام مُرده ريگِ عشق    همخوابگي با رنج ِ بيزاري ست   يك نيمه شب       - وقتي همه خوابيم  –  بيدار شو         بوداي … ادامه‌ی خواندن→

اندوهگین ام می کند              یاد کسی که                   هرگز نبوده   دلم را    می لرزاند دلم را     نام کسی که نیست          که هیچ گاه نخواهد بود ….

کجایش خنده ندارد؟ می خواهم با تو تنها باشم          بی که             تنها با تو باشم   سرم  مثل همیشه شلوغ و  دلم از همیشه تهی تر …                   کجایش                      خنده دارد؟

زيرِ همين بارانِ بي امان                        كه نمي بارد در ساعتِ نيامدن ات             مي چرخند               سه لاك پشتِ خواب آلود…